Eseistyka
Bogdan Ostromęcki uprawia również eseistykę, w 1972 roku wydał zbiór szkiców Lirnicy, trubadurzy i tyrteje, o sześciu poetach dziewiętnastowiecznych, o Lenartowiczu, Ujejskim, Balińskim, Wolskim, Syrokomli i Romanowskim. Odpowiadając we wstępie na pytanie, dlaczego tych właśnie poetów wybrał, autor wyznał: "Upodobałem sobie kilka postaci związanych w jakiś szczególny sposób z wydarzeniami epoki między rokiem 1831 i 1863
z latami schyłku tego wszystkiego, czemu poświęcili życie, a jaki nastąpił po tej ostatniej dacie.
Schyłku, który znów po latach okazał się tylko kolejnym zakrętem historii... szkice te - kończy swą wypowiedź Ostromęcki - w moim zamierzeniu przynajmniej, stać się miały również polem do pewnych refleksji wiążących się także ze współczesną problematyką społeczną, kulturową i literacką". Za Lirników, trubadurów i tyrtei otrzymał w 1973 roku nagrodę na Ogólnopolskim Festiwalu Poezji w Łodzi. W roku 1974 ukazał się drugi zbiór jego szkiców pt. Laury i piołuny, poświęcony kilku postaciom poetów-żołnierzy i konspiratorom z okresu walk o niepodległość w XIX wieku.
Ostromęcki ma w swym dorobku wiersze dla dzieci, jak również książki dla młodzieży, m. in. powieść o tematyce współczesnej Domy nad Wisłą, którą opublikował w 1950 roku.
Przekłady poetyckie stanowią osobną pozycję w dorobku Ostromęckiego, który tłumaczył poetów bułgarskich, czeskich, gruzińskich, z literatury rosyjskiej Majakowskiego, Lermontowa, Niekrasowa, z francuskiej Apollinaire'a, Baudelaire'a, Verlaine'a, Cocteau, Lafor-gue'a.
Niemałą też rolę odegrał Ostromęcki w dziedzinie szerzenia kultury literackiej jako autor wyboru wierszy m. in. Jules Laforgue'a, Jerzego Lieberta, Mieczysława Romanowskiego.
